Uppalapu Srinivas (28 lutego 1969 – 19 września 2014), lepiej znany pod pseudonimami Mandolin Srinivas i U. Srinivas, był indyjskim mistrzem mandoliny i kompozytorem. Rewolucyjna postać w muzyce klasycznej karnatyckiej, przypisuje mu się bezprecedensowe osiągnięcie w adaptacji zachodniej mandoliny elektrycznej do rygorystycznych wymagań tradycji muzyki klasycznej Indii Południowych. Jego dziedzictwo definiuje innowacyjność techniczna, a w szczególności modyfikacja instrumentu, która pozwoliła uzyskać misterne gamaki (ozdoby) niezbędne dla tego gatunku, skutecznie podnosząc mandolinę z pozycji nowinki do rangi szanowanego instrumentu solowego. Główne tematy jego twórczości koncentrują się na płynnej syntezie tradycji i nowoczesności, eksplorując duchową głębię klasycznych rag, a jednocześnie będąc pionierem współpracy międzykulturowej i fusion z globalnymi artystami jazzowymi i world music.
