William John Evans (ur. 16 sierpnia 1929 – 15 września 1980), lepiej znany jako Bill Evans, był amerykańskim pianistą jazzowym i kompozytorem. Będąc centralną postacią w rozwoju nowoczesnego jazzu, zrewolucjonizował format tria fortepianowego, przekształcając sekcję rytmiczną w „demokratyczną” jednostkę charakteryzującą się równoczesną improwizacją i telepatyczną interakcją. Jego wpływ na kulturę przejawia się w unikalnym języku harmonicznym – wykorzystującym inspirowane impresjonizmem, pozbawione korzeni brzmienie i liryczne, śpiewne linie melodyczne – który przesunął estetykę jazzu w kierunku bardziej introspektywnego, intelektualnego i emocjonalnie zniuansowanego brzmienia. Główne tematy jego twórczości obejmują eksplorację wyrafinowanych struktur harmonicznych, reinterpretację Wielkiego Amerykańskiego Śpiewnika przez pryzmat modalny oraz głębokie skupienie na wrażliwości lirycznej i niezależności rytmicznej.
