Daniel Moses Barenboim (ur. 15 listopada 1942) i Chicago Symphony Orchestra (założona w 1891 roku), bez pseudonimów, dyrygent, pianista i organizacja symfoniczna. Ta współpraca, szczególnie w okresie, gdy Barenboim był dziewiątym dyrektorem muzycznym orkiestry w latach 1991–2006, charakteryzuje się głębokim wpływem na interpretację austro-niemieckiego kanonu symfonicznego oraz dążeniem do doskonałości technicznej. Ich dziedzictwo kulturowe naznaczone jest udoskonaleniem „Chicago Sound” w bardziej elastyczne i ekspresyjne medium oraz znaczącą rolą Barenboima jako globalnego orędownika pokoju i dialogu międzykulturowego. Główne tematy ich twórczości koncentrują się na rygorystycznej eksploracji monumentalnych struktur muzycznych, połączeniu intelektualnej głębi ze spontanicznym wykonaniem oraz wykorzystaniu muzyki jako uniwersalnego nośnika humanizmu i pojednania.
